ΤΟ ΝΟΗΜΑ

της Άνας Ζουμάνη 

Παράξενη φύση!
Εσύ που πάση θυσία επιδιώκεις να πετύχεις τους σκοπούς σου- -

10.000 χιλιόμετρα, μέσα στα ατέλειωτα βάθη των ωκεανών
ταξιδεύει μια αρσενική ρέγγα για να γονιμοποιήσει την θηλυκιά.
Σαν προνοητική που είσαι έδωσες στη ρέγγα τη σοφία σου- -
να ξεκινήσει για τις μακρυνές ακτές που την καλεί η "γυναίκα".

Φροντίζεις για τη συντήρηση της ράτσας - - - της ρέγγας.

της Άνας Ζουμάνη 

Οι ουτοπίες είναι αλήθειες που δεν έχουν πραγματοποιηθεί.
»Τζέιμς, Τζέιμς Τζέιμς, μμμμμ μωρό μου« 
από το γραφείο μου στο Βερολίνο, στον εραστή μου στο Λονδίνο
ήταν κάποτε ουτοπία.
»Φοράω φακούς νούμερο 25«
»Βλέπω το κρινάκι στο ντεκολτέ της κυρίας 
στην άλλη άκρη της λεωφόρου, με "γυμνό" μάτι«
»Είναι δυνατόν;«
»Ναί, είναι«
Ουτοπίες: Μακρινή θέα, Οξυφθαλμία

της Άνας Ζουμάνη 

της Άνας Ζουμάνη 

της Άνας Ζουμάνη 

Ήταν ένα μικρό, πολύ μικρό κηπάκι -. 
Γύρω γύρω φύτρωναν πυκνές φραγκοσταφυλιές
με παχιά και γυαλιστερά κόκκινα τσαμπάκια.
Όλα ήταν κόκκινα και σκούρα πράσινα.
Δίπλα στα μονοπατάκια στριμώχνονταν γκριζοπράσινα μπουκέτα
με μεγάλα κόκκινες γαρδένιες.
Και μοσχομύριζαν και μοσχομύριζαν - - -
Ήτανε βραδάκι.
Σε ένα παγκάκι καθόταν ένα κορίτσι με ένα κόκκινο μεταξωτό φουστάνι.
Ονειρευόταν: »Τον αγαπώ - - «

της Ελένης Χαλβαδάκη 
 
Σαν ένα αγκάθι στο μυαλό που ξεγλυστράει, 
γράφοντας πάνω μου αλόγιστες αλήθειες
Εκεί που ανεμίζουν οι αντάρες 
παίρνοντας σβάρνα τρόπους και συνήθειες...

Φωνάζω κλέφτες!
Mε ακούν νοικοκυραίοι..
μιλούνια σέρνονται ξωπίσω τους τα ζώα
αρπαχτικά με τριγυρνάνε 
βγάζουν τα δόντια θέλουν να με φάνε!

Διαβάζω τις σελίδες της ζωής μου
δίχως να ξεκουράζομαι στο κάθε κόμμα
Η ουσία μου σαν θα τελειώσει
θα έχει γράψει Άχρωμο επάνω μου το χρώμα

Γράφει η Ρένα Τζωράκη- Μανουκάκη

Της Μάρως Βλαχάκη 

ΒΙΒΛΙΟΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ  ΤΗΣ ΡΕΝΑΣ ΠΕΤΡΟΠΟΥΛΟΥ_ ΚΟΥΝΤΟΥΡΗ

ΓΡΑΦΕΙ Η ΡΕΝΑ ΤΖΩΡΑΚΗ- ΜΑΝΟΥΚΑΚΗ

 
με την γραφίδα της Ρένας Τζωράκη- Μανουκάκη